دل که تنگ است کجا باید رفت؟به در و دشت و دمن؟یا به باغ و گل و گلزار و چمن؟یا به یک خلوت و تنهایی امندل که تنگ است کجا باید رفت؟پیرفرزانه من بانگ برآوردکه این حرف نکوست،دل که تنگ است برو خانه دوستشانه

مسافر بی توشه و نشانیتنها مانده ایتنهابه ترکهای پیر دستانت می نگرمو غباری که بر مردمک هایت نشسته و اشککه انگار سالهاست می داندچگونه بر پیچ و خم های گونه و گیسویتبی ابر بباردو خونکه از اعماق&